To sign my guestbook, you need to signin first. | |
tina9684 Guestbook![]() ﺍﮔﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﺑﻠﻮﻃﯽ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﺗﭙﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﺷﯽﺑﻮﺗﻪ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﺵﻭﻟﯽﺑﻬﺘﺮﯾﻦﺑﻮﺗﻪﺍﯼﺑﺎﺵﮐﻪﺩﺭﮐﻨﺎﺭﻩﺭﺍﻩﻣﯽ ﺭﻭﯾﺪﺍﮔﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭﺧﺖ ﺑﺎﺷﯽ،ﺑﻮﺗﻪ ﺑﺎﺵﺍﮔﺮﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﯽﺑﻮﺗﻪﺍﯼﺑﺎﺷﯽ،ﻋﻠﻒﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﺎﺵﻭﭼﺸﻢﺍﻧﺪﺍﺯﮐﻨﺎﺭﺷﺎﻫﺮﺍﻫﯽﺭﺍﺷﺎﺩﻣﺎﻧﻪﺗﺮﮐﻦﺍﮔﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﻧﻬﻨﮓ ﺑﺎﺷﯽ،ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻣﺎﻫﯽﮐﻮﭼﮏ ﺑﺎﺵﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯﯾﮕﻮﺵ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺎﻫﯽ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ!ﻫﻤﻪﻣﺎﺭﺍﮐﻪﻧﺎﺧﺪﺍﻧﻤﯽﮐﻦﻧﺪ،ﻣﻠﻮﺍﻥ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻮﺩﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﮐﺎﺭﯼ ﻫﺴﺖﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﻭﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﮐﻤﯽ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻭﺁﻧﭽﻪﻭﻇﯿﻔﻪ ﻣﺎﺳﺖ،ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺮﺱﻧﯿﺴﺖﺍﮔﺮﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﯽﺷﺎﻫﺮﺍﻩﺑﺎﺷﯽ،ﮐﻮﺭﻩﺭﺍﻩﺑﺎﺵﺍﮔﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﺎﺷﯽ،ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺑﺎﺵﺑﺎ ﺑﺮﺩﻥ ﻭﺑﺎﺧﺘﻦ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﺕ ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﺎﺵ ![]() ﻣﮕﺬﺍﺭ ﮔﺬﺷﺖ ﺩﺭ ﺩﻟﺖ ﮔﻢ ﺑﺸﻮﺩﻣﺠﺬﻭﺏ ﺗﻠﺴﻢ ﺳﯿﺐ ﻭ ﮔﻨﺪﻡ ﺑﺸﻮﺩﻣﮕﺬﺍﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻦﺷﯿﺮﯾﻨﯽﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﯾﮏ ﺳﻮﺀ ﺗﻔﺎﻫﻢ ﺑﺸﻮﺩﻣﺠﻨﻮﻥ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺁﺗﺶﻟﯿﻠﯽ ﺳﺮﺥ ﺍﺳﺖﯾﺎ ﻻﻟﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻟﯿﻠﯽ ﺳﺮﺥ ﺍﺳﺖﺷﺮﺡ ﺩﻝ ﻣﺎ ﺣﯿﻒ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺿﺮﺏ ﺳﯿﻠﯽ ﺳﺮﺥﺍﺳﺖ ![]() ﺍﺯ ﺳﻴﻨﻪ ﺗﻨﮕﻢ ﺩﻝ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﮔﺮﻳﺰﺩﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻋﺠﺐ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮﻳﺰﺩﻋﺎﺷﻘﻲ ﭘﻴﺪﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺯﺍﺭﻱ ﺩﻝﻧﻴﺴﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﭼﻮ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺩﻝﺭﻭﺯﺍﺣﺒﺎﺏ ﺗﻮ ﻧﻮﺭﺍﻧﻲ ﺍﻟﻲ ﻳﻮﻡ ﺍﻟﺤﺴﺎﺏﺭﻭﺯﺍﻋﺪﺍﻱ ﺗﻮ ﻇﻠﻤﺎﻧﻲ ﺍﻟﻲ ﻳﻮﻡ ﺍﻟﻘﻴﺎﻡﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻛﺮﺩ ﺁﺭﺯﻭﻱ ﻭﺻﻞ ﺍﻭ ﻣﺮﺍﺍﺯ ﺳﺮ ﺑﺮﻭﻥ ﻧﻤﻲﺭﻭﺩ ﺍﻳﻦ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﺮﮔﻔﺘﻤﺶ ﻧﻘﺎﺵ ﺭﺍ ﻧﻘﺸﻲ ﺑﻜﺶ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻲﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻧﻘﺶ ﺣﺒﺎﺑﻲ ﺑﺮ ﻟﺐ ﺩﺭﻳﺎ ﻛﺸﻴﺪﺁﻧﻜﺔﻋﺎﺷﻘﺎﻧﺔﺧﻨﺪﻳﺪﺧﻨﺪﻫﺎﻱ ﻣﻨﻮﺩﺯﺩﻳﺪﭘﺸﺖ ﭘﻠﻚ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﻲ ﺧﻮﺍﺏ ﻳﻚ ﺗﻮﻃﺌﺔﻣﻴﺪﻳﺪﺗﻮﺭﺍﻣﻴﺒﻴﻨﻢ ﻭﻣﻴﻠﻢ ﺯﻳﺎﺩﺕ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻫﺮﺩﻡﺗﻮﺭﺍﻣﻴﺒﻴﻨﻢ ﻭﺩﺭﺩﻡ ﺯﻳﺎﺩﺕ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺩﺭﺩﻡﻫﺮﻛﺴﻲ ﻫﻢ ﻧﻔﺴﻢ ﺷﺪﺩﺳﺖ ﺁﺧﺮﻗﻔﺴﻢﺷﺪﻣﻨﻪ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺨﻴﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻛﺎﺭﻭﻛﺴﻢ ﺷﺪﻧﻴﺎﺯﺍﺭﻡ ﺯ ﺧﻮﺩ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﻟﻲ ﺭﺍﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻢ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﺎﻱ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪﮔﺮ ﺑﻲ ﺧﺒﺮ ﺁﻣﺪﻳﻢ ﺑﻪ ﻛﻮﻱ ﺗﻮ،ﺩﻭﺭ ﻧﻴﺴﺖﻓﺮﺻﺖ ﻧﻴﺎﻓﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﺒﺮ ﻛﻨﻴﻢﮔﺮﭼﻪ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﻧﻤﻲﺁﻳﺪ،ﻭﻟﻲ ﻫﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺷﻮﻕﺳﻮﻱ ﺩﺭﻣﻲﺁﻳﻢ ﻭ ﻫﺮﺳﻮ،ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﯿﮑﻨﻢﺍﺯ ﺳﻮﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺍﻫﻞ ﻫﻮﺱ ﺭﺍﺍﻳﻦ ﺍﺗﺶ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ ﻧﺴﻮﺯﺩ ﻫﻤﻪ ﻛﺲ ﺭﺍﺁﻭﺭﻡ ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺷﻮﻕ ﭘﻴﺎﻡ ﺩﮔﺮﺍﻥﮔﻮﻳﻤﺖ ﺗﺎ ﺳﺨﻦ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺩﮔﺮﺍﻥﻣﻦ ﺑﺨﺎﻝ ﻟﺒﺖ ﺍﻱ ﺩﻭﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺷﺪﻡﭼﺸﻢ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻡ ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺷﺪﻡﮔﺎﻩ ﮔﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﺯﻣﻬﺮ ﭘﻴﺎﻣﻲ ﺑﻔﺮﺳﺖﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺟﻬﺎﻧﻢ ﻣﮕﺬﺍﺭﻏﻤﻲ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻛﻪ ﻏﻤﺨﻮﺍﺭﻡ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻲﺩﻟﻲ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻛﻪ ﺩﻝ ﺁﺯﺍﺭﻡ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻲﮔﺮ ﻧﺮﺥ ﺑﻮﺳﻪ ﺭﺍ ﻟﺐ ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﻛﻨﺪﺣﺎﺷﺎ ﻛﻪ ﻣﺸﺘﺮﻱ ﺳﺮ ﻣﻮﻳﻲ ﺯﻳﺎﻥ ﻛﻨﺪﮔﺮ ﻫﻴﭻ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺟﺎﺳﺖ ﺑﮕﻮﮔﺮ ﻫﺴﺖ ﺑﮕﻮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﮕﻮ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﺻﺒﺮ ﺩﺭ ﺟﻮﺭ ﻭ ﺟﻔﺎﻱ ﺗﻮ ﻏﻠﻂ ﺑﻮﺩ ﻏﻠﻂﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﻋﻬﺪ ﻭ ﻭﻓﺎﻱ ﺗﻮ ﻏﻠﻂ ﺑﻮﺩ ﻏﻠﻂﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ ﺯﺑﻴﺪﺍﺩ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻴﻦ ﺟﮕﺮﻡﻫﻢ ﺑﺠﺎﻥ ﺗﻮﻛﻪ ﺍﺯﺟﺎﻥ ﺑﺘﻮ ﻣﺸﺘﺎﻕ ﺗﺮﻡﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻏﻢ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻧﺪﺍﺭﻡ,ﻏﻢ ﺩﻳﮕﺮﺷﺎﺩﻡ ﻛﻪ ﺟﺰ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﺮﺍ ﻫﻤﺪﻡ ﺩﻳﮕﺮﺩﻝ ﻛﻪ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺭﻭﻱ ﺗﻮ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺩﻝ ﻧﻴﺴﺖﺁﻧﻜﻪ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺧﺎﻝ ﺗﻮ ﻧﺸﺪ ﻋﺎﻗﻞ ﻧﻴﺴﺖﺯﺩﺭﺩ ﻋﺸﻖ ﺗﻮﺑﺎ ﻛﺲ ﺣﻜﺎﻳﺘﻲ ﻛﻪ ﻧﻜﺮﺩﻡﭼﺮﺍ ﺟﻔﺎﻱ ﺗﻮ ﻛﻢ ﺷﺪ؟ﺷﻜﺎﻳﺘﻲ ﻛﻪ ﻧﻜﺮﺩﻡﺗﻮ ﻛﻴﺴﺘﻲ،ﻛﻪ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ،ﺑﻲ ﺗﻮ ﺑﻲ ﺗﺎﺑﻢ؟ﺷﺐ ﺍﺯ ﻫﺠﻮﻡ ﺧﻴﺎﻟﺖ ﻧﻤﻲ ﺑﺮﺩ ﺧﻮﺍﺑﻢ ![]() )ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﻧﮕﺎﻩﻛﻦﺍﻧﯿﺸﺘﯿﻦﻣﯽﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﭽﻪﺩﺭﻣﻐﺰﺗﺎﻥﻣﯽﮔﺬﺭﺩ،ﺟﻬﺎﻧﺘﺎﻥﺭﺍﻣﯽﺁﻓﺮﯾﻨﺪﺍﺳﺘﻔﺎﻥ ﻛﺎﻭﯼ)ﺍﺯﺳﺮﺷﻨﺎﺳﺘﺮﯾﻦﭼﻬﺮﻩﻫﺎﯼ ﻋﻠﻢ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ»:ﺍﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯿﺪﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻭﺭﻭﺍﺑﻂﺷﺨﺼﯽﺗﺎﻥ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕﺟﺰﯾﯽ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩﺁﻭﺭﯾﺪﺑﻪ ﮔﺮﺍﯾﺶﻫﺎ ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﺗﺎﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﯿﺪ؛ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮﺩﻟﺘﺎﻥﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﻗﺪﻡﻫﺎﯼﻛﻮﺍﻧﺘﻮﻣﯽﺑﺮﺩﺍﺭﯾﺪ ﻭﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﺩﺭﺯﻧﺪﮔﯽﺗﺎﻥﺍﯾﺠﺎﺩ ﻛﻨﯿﺪﺑﺎﯾﺪ ﻧﮕﺮﺵﻫﺎ ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖﻫﺎﯾﺘﺎﻥ ﺭﺍﻋﻮﺽﻛﻨﯿﺪ«.ﺍﻭﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﯾﻚ ﻣﺜﺎﻝ ﺧﻮﺏ ﻭﻭﺍﻗﻌﯽ،ﻣﻠﻤﻮﺱﺗﺮ ﻣﯽﻛﻨﺪ»:ﺻﺒﺢ ﯾﻚ ﺭﻭﺯﺗﻌﻄﯿﻞﺩﺭﻧﯿﻮﯾﻮﺭﻙ ﺳﻮﺍﺭ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺷﺪﻡ.ﺗﻘﺮﯾﺒﺎًﯾﻚﺳﻮﻡ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﭘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.ﺑﯿﺸﺘﺮﻣﺮﺩﻡﺁﺭﺍﻡﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺳﺮﺷﺎﻥ ﺑﻪﭼﯿﺰﯼﮔﺮﻡ ﺑﻮﺩﻭ ﺩﺭﻣﺠﻤﻮﻉ ﻓﻀﺎﯾﯽﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭﺳﻜﻮﺗﯽ ﺩﻟﭙﺬﯾﺮ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﯾﻨﻜﻪﻣﺮﺩﻣﯿﺎﻧﺴﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﺑﭽﻪﻫﺎﯾﺶﺳﻮﺍﺭ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱﺷﺪ ﻭﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻓﻀﺎﯼﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺗﻐﯿﯿﺮﻛﺮﺩ.ﺑﭽﻪﻫﺎﯾﺶ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﯿﺪﺍﺩﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ ﻭﻣﺪﺍﻡ ﺑﻪﻃﺮﻑ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰﭘﺮﺗﺎﺏ ﻣﯽﻛﺮﺩﻧﺪ.ﯾﻜﯽ ﺍﺯﺑﭽﻪﻫﺎ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﻛﺮﺩ ﻭﯾﻜﯽﺩﯾﮕﺮ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺍﺯﺩﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﻭ ﺁﻥﻣﯽﻛﺸﯿﺪﻭ ﺧﻼﺻﻪ ﺍﻋﺼﺎﺏﻫﻤﻪﻣﺎﻥ ﺗﻮﯼﺍﺗﻮﺑﻮﺱﺧﺮﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.ﺍﻣﺎﭘﺪﺭ ﺁﻥ ﺑﭽﻪﻫﺎﻛﻪ ﺩﻗﯿﻘﺎً ﺩﺭﺻﻨﺪﻟﯽ ﺟﻠﻮﯾﯽﻣﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪﺑﻮﺩ،ﺍﺻﻼً ﺑﻪﺭﻭﯼ ﺧﻮﺩﺵﻧﻤﯽﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﻏﺮﻕﺩﺭ ﺍﻓﻜﺎﺭﺧﻮﺩﺵ ﺑﻮﺩ.ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺻﺒﺮﻡ ﻟﺒﺮﯾﺰﺷﺪ ﻭ ﺯﺑﺎﻥﺑﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽﺑﺎﺯﻛﺮﺩﻡ ﻛﻪ» :ﺁﻗﺎﯼﻣﺤﺘﺮﻡ!ﺑﭽﻪﻫﺎﯾﺘﺎﻥﻭﺍﻗﻌﺎً ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﻤﻪ ﺭﺍﺁﺯﺍﺭﻣﯽﺩﻫﻨﺪ.ﺷﻤﺎﻧﻤﯽﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺟﻠﻮﯾﺸﺎﻥﺭﺍﺑﮕﯿﺮﯾﺪ؟«ﻣﺮﺩ ﻛﻪﺍﻧﮕﺎﺭ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮﺩﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺩﺍﺭﺩﻣﯽﺍﻓﺘﺪ،ﻛﻤﯽ ﺧﻮﺩﺵﺭﺍﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽﺟﺎﺑﺠﺎ ﻛﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺑﻠﻪ،ﺣﻖﺑﺎﺷﻤﺎﺳﺖ.ﻭﺍﻗﻌﺎً ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ.ﺭﺍﺳﺘﺶ ﻣﺎﺩﺍﺭﯾﻢﺍﺯﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮﺩﯾﻢ ﻛﻪﻫﻤﺴﺮﻡ،ﻣﺎﺩﺭﻫﻤﯿﻦ ﺑﭽﻪﻫﺎ0ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖﭘﯿﺶ ﺩﺭﺁﻧﺠﺎﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ..ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﮔﯿﺠﻢﻭﻧﻤﯽﺩﺍﻧﻢ ﺑﺎﯾﺪﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﭼﻪﺑﮕﻮﯾﻢ.ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﻢ ﻛﻪ ﺧﻮﺩﻡﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪ ﻛﺎﺭ ﻛﻨﻢﻭ...ﻭﺑﻐﻀﺶ ﺗﺮﻛﯿﺪ ﻭﺍﺷﻜﺶﺳﺮﺍﺯﯾﺮﺷﺪ«.ﺍﺳﺘﻔﺎﻥ ﻛﺎﻭﯼ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ ﺍﺯﻧﻘﻞﺍﯾﻦﺧﺎﻃﺮﻩ ﻣﯽﭘﺮﺳﺪ»:ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪﺁﯾﺎﺍﻛﻨﻮﻥﺍﯾﻦ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻣﺘﻔﺎﻭﺗﯽﻧﻤﯽﺑﯿﻨﯿﺪ؟ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻦ ﻃﻮﺭ ﺍﺳﺖ؟ ﺁﯾﺎﺩﻟﯿﻠﯽ ﺑﻪﺟﺰ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﺩﻛﻪ ﻧﮕﺮﺵ ﺷﻤﺎ ﻧﺴﺒﺖﺑﻪ ﺁﻥﻣﺮﺩ ﻋﻮﺽﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟«ﻭ ﺧﻮﺩﺵﺍﺩﺍﻣﻪﻣﯽﺩﻫﺪ ﻛﻪ»:ﺭﺍﺳﺘﺶ ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡﻫﻢﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﮕﺮﺷﻢﻋﻮﺽ ﺷﺪ ﻭﺩﻟﺴﻮﺯﺍﻧﻪ ﺑﻪﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﮔﻔﺘﻢ:ﻭﺍﻗﻌﺎً ﻣﺮﺍﺑﺒﺨﺸﯿﺪ.ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﺴﺘﻢ.ﺁﯾﺎ ﻛﻤﻜﯽ ﺍﺯﺩﺳﺖﻣﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪﺍﺳﺖ؟ ﻭ....ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪﻟﺤﻈﻪﭘﯿﺶ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖﺑﻮﺩﻡ ﻛﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﭼﻄﻮﺭﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﯾﻦﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺑﯽﻣﻼﺣﻈﻪﺑﺎﺷﺪ0ﺍﻣﺎﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮﻧﮕﺮﺷﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰﻋﻮﺽﺷﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺻﻤﯿﻢﻗﻠﺐ ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺘﻢﻛﻪ ﻫﺮﻛﻤﻜﯽ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻢﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡﺑﺪﻫﻢ ![]() ﺩﯾﻞ ﮐﺎﺭﻧﮕﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ :«ﺗﺒﺴﻢﺧﺮﺟﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻟﯽ ﺳﻮﺩ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺩﺍﺭﺩ.» ﺍﺯﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻏﻤﯽ ﺑﻪ ﺩﻝ ﻧﮕﯿﺮ؛ ﺯﯾﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﻧﯿﺰﻏﻤﮕﯿﻦ ﺍﻧﺪ؛ ﺑﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻣﯿﮕﺮﯾﺰﻧﺪ ﺯﯾﺮﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﻪﺣﻘﯿﻘﺖ ﺧﻮﺩ ﺷﮏ ﺩﺍﺭﻧﺪ؛ ﭘﺲ ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥﺑﺪﺍﺭ ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ...!**ﺩﮐﺘﺮ ﻋﻠﯽ ﺷﺮﯾﻌﺘﯽ** ﻣﺎ ﺁﺩﻣﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪﺻﺪﺍﻫﺎﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﻨﻮﯾﻢ ، ﭘﺮﺭﻧﮓ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ ،ﻭﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺳﺨﺖ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯾﻢ !ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮﺏ ﻫﺎ ﺁﺳﻮﻥ ﻣﯿﺎﻥ ،ﺑﯿﺮﻧﮓ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻦ ،ﺑﯿﺼﺪﺍ ﻣﯽ ﺭﻥ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖﮔﺮﯾﻪ ﻧﮑﻦ ﭼﻮﻥ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻟﯿﺎﻗﺘﺶ ﺭﻭﻧﺪﺍﺭﻩ ! ﺍﻭﻥ ﮐﺴﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﻃﺎﻗﺘﺶ ﺭﻭﻧﺪﺍﺭﻩ ! ![]() ﺯﻧﺪﮔﻲ ﮔﻞ ﺳﺮﺧﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪﮔﻠﺒﺮﮔﻬﺎﻳﺶ ﺧﻴﺎﻟﻲ ﻭ ﺧﺎﺭﻫﺎﻳﺶﻭﺍﻗﻌﻲ ﺍﺳﺖ .ﺳﺎﺩﮔﻲ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻗﺖﺍﺳﺖ ﻫﻴﭻ ﺩﺭﻭﻏﻲ ﺩﺭﺁﻥ ﺭﺍﻩﻧﺪﺍﺭﺩﻣﺎﻧﻨﺪﮐﻮﺩﮐﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻥﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺵ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺑﺎﻣﻌﺼﻮﻣﻴﺖ ﺍﺵ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺣﺮﻑ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎﻣﻴﺰﻧﺪﺯﻧﺪﮔﻲ ﮐﺘﺎﺑﻲ ﺍﺳﺖ ﭘﺮﻣﺎﺟﺮﺍ ، ﻫﻴﭽﮕﺎﻩﺁﻧﺮﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻳﮏ ﻭﺭﻗﺶ ﺩﻭﺭ ﻣﻴﻨﺪﺍﺯﺑﺨﺸﻨﺪﮔﻲ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﻞ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯ، ﺯﻳﺮﺍ ﺣﺘﻲﺗﻪ ﻛﻔﺸﻲ ﻛﻪ ﻟﮕﺪﻣﺎﻟﺶ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﺭﺍ ﻫﻢﺧﻮﺵ ﺑﻮ ﻣﻲﻛﻨﺪ ![]() * ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭼﻮﻥ ﮔﻞ ﺳﺮﺥ ﺍﺳﺖ،ﭘﺮ ﺍﺯﻋﻄﺮ،ﭘﺮﺍﺯﺧﺎﺭ،ﭘﺮﺍﺯ ﺑﺮﮒ ﻟﻄﯿﻒ،ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﮔﺮ ﮔﻞ ﭼﯿﺪﯾﻢ ﻋﻄﺮﻭ ﺑﺮﮒ ﻭﮔﻞ ﻭﺧﺎﺭ ﻫﻤﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﯼ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺑﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭﻫﻤﻨﺪ.*ﺍﻟﻬﯽ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﯽ ﻧﺎﺯﻧﯿﻨﻢ،ﺑﺨﻨﺪﯼ ﺍﺯﻟﺒﺎﻧﺖ ﮔﻞ ﺑﭽﯿﻨﻢ،ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺁﻥﻫﻢ ﻏﺮﻭﺏ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺭﻭ ﻧﺒﯿﻨﻢ* ![]() ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﻧﺪ...ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ،ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖﻧﻤﯽ ﺩﺍﺭﺩ .ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ، ﺗﻮﺩﻭﺳﺘﺶ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺭﯼﺍﻣﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺍﻭﻫﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﺭﺳﻢ ﻭ ﺁﯾﯿﻦﻫﺮﮔﺰﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻨﺪﻭﺍﯾﻦ ﺭﻧﺞ ﺍﺳﺖ. ﺯﻧﺪﮔﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﯾﻦ ...ﺩﮐﺘﺮ ﻋﻠﯽ ﺷﺮﯾﻌﺘﯽ ![]() خداوندا براي دوستانم دعا ميكنم كه دلشان را چنان در جویبار زلال رحمتت شستشو دهي که هرجا تردیدی هست ایمان ،زخمی هست مرهم ،نومیدی هست امید و هرجا نفرتی هست عشق جای آن را فرا گیرد | |